De eerste mijlen

2015-05-20 15.59.53

Nu Rebelsje eindelijk te water is gelaten en we de laatste klusjes hebben volbracht is het tijd om Rebelsje naar haar thuishaven te brengen. Hiervoor hebben we een week uitgetrokken. Natuurlijk zouden we niet zo lang onderweg zijn maar ons kennende is extra tijd altijd goed. Dit was ook nu zo want met de tewaterlating een dag later en alle andere tegenslagen liepen we al drie dagen uit met vertrek.

Woensdag was het dan zo ver. Eerst nog even de watertank bijvullen en de diesel aanvullen en dan konden we gaan. Vol goede moed en veel zin vertrokken we tegen een uur of drie in de middag. Zoals jullie gezien hebben had ik een heel mooi navigatieplan gemaakt waardoor we geen fouten konden maken. Nu is het natuurlijk een nieuw en onbekend gebied maar zolang je in de vaargeul blijft komt alles goed of toch niet?

Het waren de eerste mijlen, ik gok 2, dat het fout ging. Ik stapte naar binnen en vertelde Jelle dat hij de vaargeul moest volgen en dan op de Maas bakboord moest aanhouden dan zou ik binnen lekker wat te eten voor ons maken. Jelle vroeg mij nog iets te pakken en net voor ik het aan hem wilde geven hoorde ik wat geschraap, keek Jelle met grote ogen aan, om vervolgens me vast te houden om niet om te vallen, ok zo groot was de klap niet, maar vast zaten we!

Eerst kwam de verbazing, toen de irritatie en vervolgens het probleem oplossend denken. Natuurlijk was het mijn fout want waarom ging ik dan ook al meteen naar binnen. Je voelt je behoorlijk dom en kut wanneer zo iets gebeurd, zeker als het meteen gebeurd, maar eerlijk is eerlijk het overkomt vele mensen, het punt is hoe ga je er mee om. We hebben eerst geprobeerd om achteruit te varen, we gingen niet zo hard dus wellicht zitten we niet zo vast. Helaas dit werkte niet. Gelukkig is Jelle een sterke man dus plan B was het anker ver uit te gooien en onszelf naar het anker toe te trekken. Helaas ook dit werkte na vele pogingen niet vanwege het modderige grond onder ons. Toch maar Job bellen, die kregen we niet te pakken. Uiteindelijk via via toch het Ankerwatersport te pakken gekregen en ze zouden zo snel mogelijk onze kant op komen. Ondertussen gingen we stug door met het anker gooien, Jelle inmiddels helemaal vies, maar het mocht echt niet baten.

Ik ben niet altijd de slimste en mijn ideeën zijn vaak leuk in mijn hoofd maar niet praktisch of handig. Dit was dan ook de reden dat ik eerst erg twijfelde om mijn volgende idee hardop te zeggen tegen Jelle want wilde hem op dat moment niet nog meer over de zeik maken en had geen zin in ‘Jij ook altijd met je briljante ideeën’. Er voer een bootje voorbij en ik begon ‘Jelle, als we nu achteruitslaan op het moment dat we op de boeggolf van dat bootje zitten, zouden we dan loskomen?’ Jelle kwam meteen in actie en ging klaarstaan om de tweede boeggolf niet te missen. Met zijn perfecte timing kwamen we zo los en konden we weer verder. Net op het moment dat we Job aan zagen komen met een bootje, gelukkig waren we los want weet niet of het met dat bootje gelukt was. Ik had een lach van oor tot oor en Jelle was super trots op mij ‘wat een super goed idee van jou’. Zoals ik al zei heb ik niet vaak super goede ideeën maar dit was er zeker één en daar was ik trots op ook, en het spijt me Jelle, maar dat ga ik nog vaak herhalen.

Inmiddels waren we alweer 1,5 uur kwijt aan dit voorvalletje maar hadden een berekening gemaakt dat we nog wel zeker 3,5 uur konden varen. En dat gingen we doen. Het eten kon nog wel even wachten eerst samen rustig op pad tot we beide ons goed voelde. Dan kon ik daarna altijd nog even rustig wat te eten maken.

Wat bleek nu? Jelle was vergeten goed achter zich te kijken en heeft niet gezien dat we buiten de vaargeul waren gekomen. Het is ook wel veel geweest. Alle laatste klusjes, de zorgen om het water maken, de zorg voor de reis, alles goed willen doen en in een onbekend gebied zijn met je eerst gekochte boot en een vriendin die aan eten denkt i.p.v eerst rustig op pad zijn. Foutjes zitten in een kleine hoek en gelukkig is het allemaal goed gekomen. Hebben we elkaar een dikke kus gegeven en elkaar vergeven voor het schelden en tieren tegen alles en iedereen. Les: Neem rustig je tijd, en denk je dat je rustig bent? Doe dan nog een stapje terug.

2015-05-20 16.00.02
Jelle aan het roer bij vertrek uit de haven bij het Ankerwatersport.

 

2 thoughts on “De eerste mijlen

  1. Je hebt zeker geen foto’s gemaakt tijdens ‘ankergooien’, altijd leuk op dit soort momenten even de camera erbij pakken…??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *